Geschiedenis
Het weeshuis
Vanaf 1676 was aan het Jacobijnerkerkhof in Leeuwarden Het Nieuwe Stads Weeshuis gevestigd. In de daarop volgende eeuwen zijn duizenden kinderen in het weeshuis opgegroeid. In 1953 is het weeshuis gesloten, in het pand is nu het Natuurmuseum Fryslân gevestigd. Door sociale wetgeving en nieuwe maatschappelijke instellingen was het weeshuis overbodig geworden. De overgebleven wezen werden in gezinnen of andere instellingen ondergebracht. In 1967 is de opvang helemaal gestopt en is de stichting opgericht.
Vermogen
Het weeshuis had vermogen uit nalatenschappen en schenkingen van gulle gevers aan het weeshuis. De gemeente Leeuwarden wilde dat dit geld ten goede bleef komen aan de Leeuwarder jeugd en andere sociaal maatschappelijke doeleinden. Daarom is een stichting opgericht die het vermogen van het weeshuis ging beheren. Het vermogen bestaat uit landerijen die verpacht worden en uit aandelen en obligaties. Uit de opbrengsten - pacht en rente – kunnen de genoemde doelen financieel worden gesteund.
Het bestuur van de stichting Het Nieuwe Stads Weeshuis heeft een grote maatschappelijke verantwoordelijkheid. Zij beheert het vermogen naar beste kunnen. Zij houdt zich aan de statutair vastgelegde doelstellingen.
In 1988 is de geschiedenis van Het Nieuwe Stads Weeshuis door Hotso Spanninga uitgebreid beschreven in het boek ‘De blauwe wezen van Leeuwarden’.